,

“Ο πόνος του πρεζάκια”

Προφητικό τραγούδι γραμμένο για τον εαυτό του από τον Ανέστο Δελιά. Όμως είναι κατ’ επέκταση προφητικό και για την “Μάνα μας Ελλάς”. Eξαρτημένη από τότε που “νεκραναστήθηκε”…


Στίχοι: Ανέστος Δελιάς
Μουσική:   Ανέστος Δελιάς

Παραγωγή, ερμηνεία, Ενορχήστρωση: Γιάννης Σαούλης

Απ’ τον καιρό που άρχισα την πρέζα να φουμάρω
ο κόσμος μ’ απαρνήθηκε δεν ξέρω τι να κάνω
ο κόσμος μ’ απαρνήθηκε δεν ξέρω τι να κάνω
απ’ τον καιρό που άρχισα την πρέζα να φουμάρω

Όπου σταθώ κι όπου βρεθώ ο κόσμος με πειράζει
και η ψυχή μου δεν κρατά πρεζά να με φωνάζει
και η ψυχή μου δεν κρατά πρεζά να με φωνάζει
όπου σταθώ κι όπου βρεθώ ο κόσμος με πειράζει

Απ’ τη μυτιά που τράβαγα άρχισα και βελόνι
και το κορμί μου άρχισε σιγά σιγά να λιώνει
και το κορμί μου άρχισε σιγά σιγά να λιώνει
απ’ τη μυτιά που τράβαγα άρχισα και βελόνι

Τίποτα δεν μ’ απόμεινε στον κόσμο για να κάνω
αφού η πρέζα μ’ έκανε στους δρόμους ν’ αποθάνω
αφού η πρέζα μ’ έκανε στους δρόμους ν’ αποθάνω
τίποτα δεν μ’ απόμεινε στον κόσμο για να κάνω